19 jun 2019

ADL-begeleider: afwisselend werk met veel vrijheid

  • Nieuwsberichten
Interview ADL begeleider Focus Brugge Oranje
Interview met Johannes en Karel, ADL-begeleider in Focus-Brugge

Oranje zoekt naar gemotiveerde collega's in Focus-Brugge: ADL(Activiteiten Dagelijks Leven)-assistentie wonen en nachtbegeleiding. Misschien stel jij je ook de vraag: “Wie zijn ze? Wat doen ze?”, zoals Paul Jambers ooit in zijn fameuze TV-programma. Daarom sprak Nini, onze communicatievrijwilliger, met twee collega's. Johannes en Karel zijn twee enthousiaste twintigers en ADL-medewerkers bij Focus-Brugge in Sint-Pieters.
 

Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Welke studies volgden jullie en hoe kwamen jullie bij Oranje terecht?
Johannes: Ik heb een diploma in de bijzondere jeugdzorg en startte bij Focus-Brugge. Toen Focus-Brugge aansloot bij Oranje, werd ik automatisch medewerker van Oranje.
Karel: Ik volgde volwassenenonderwijs en deed toen mijn stage bij Oranje. Zo kende ik Oranje en Oranje mij.

Beiden zijn het erover eens dat een (A2-)diploma in de zorgsector een meerwaarde is voor de job, maar geen must. Belangrijk is wel een goede conditie, want hef- en tilwerk hoort erbij.

Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Krijg je dan een opleiding op de werkvloer?
Johannes: Inderdaad, als nieuwe medewerker loop je eerst enkele dagen mee om de knepen van het vak te leren. Daarna doe je het werk zelf, terwijl een vaste ADL-begeleider meekijkt, om tenslotte alleen te werken. 
Karel: De opleiding van nieuwe medewerkers gebeurt enkel in dagdienst in een flexibel uurrooster wat in overleg bepaald wordt. In Sint-Pieters begeleiden vier vaste ADL-medewerkers in dagdienst en drie in nachtdienst de 11 bewoners met een (fysieke) beperking. Per  shift is er één begeleider.

 

Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Waaruit bestaan jullie taken?
Johannes: Het uurrooster heeft piekmomenten: ‘s morgens helpen we mensen uit bed, bij het aankleden en toiletbezoek, met ontbijt klaarmaken... Ook ‘s middags en ‘s avonds maken we eten klaar. ‘s Avonds helpen we de mensen terug in bed. ‘s Nachts doen de mensen dan weer beroep op onze hulp bij toiletbezoek of verleggen we ze in een andere slaaphouding.
Karel: Daarnaast beschikken cliënten over een oproepsysteem: een groene knop voor niet- dringende hulp en een rode knop voor dringende hulp zoals bij vallen, verwondingen... 
Johannes: Het leuke is dat we naast de routine-taken ook uitstapjes organiseren. We brengen zelf voorstellen aan maar ook cliënten kunnen een activiteit voorstellen. Zo gaan we zwemmen of shoppen en onlangs gingen we naar Pairi Daiza... 
Karel: … en Floralux.

 

 Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Naast de fysieke hulp, bieden jullie dus ook een luisterend oor?
Johannes: Het is niet onze taak om psychische problemen op te lossen, maar wel om tijdens ons werk te polsen naar waar de bewoners mee zitten en eventueel een derde in te schakelen. 
Karel: Verpleegtaken worden dan weer gedaan door bijv. het Wit-Gele Kruis en O’zon helpt o.a. bij de administratie van de bewoners.

 

Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Hoe gebeurt de communicatie onder de ADL-medewerkers?
Johannes
: Onze shifts overlappen een uur ‘s middags en een kwartier ‘s morgens. Dat is het moment om elkaar te briefen.
Karel: Daarnaast is er Iedere maand teamvergadering. 

 

Nini, communicatievrijwilliger Oranje: Wat is jullie motivatie?
Johannes: ADL-begeleider is geen saaie bureaujob. Ik werk graag met mensen en hun verschillende karakters zorgen voor de nodige variatie. Bovendien geeft Oranje ruimte voor eigen initiatieven. De appreciatie na een geslaagde uitstap doet deugd.    
Karel: We vormen ook een tof team. Indien iemand er bijv. om persoonlijke redenen niet kan zijn, wordt bekeken als een collega kan inspringen. Ook de waardering van de bewoners zorgt voor een positieve sfeer.

Beiden zijn het erover eens: Wie een goede conditie heeft en houdt van afwisselend, individueel werk met veel vrijheid, moet zeker een job als ADL-begeleider overwegen. Bovendien zal je gesteund worden door de waardering van de bewoners en de collegialiteit van de teamleden.